I. หลักเกณฑ์ในการเลือกใช้อลูมินา/อลูมินาหลอมขาวเกรดต่างๆ

• อนุภาคที่หยาบกว่าจะทนต่อการขัดถูได้ดีกว่า แต่จะลดความโปร่งใสของกระดาษเมลามีนลง
• อนุภาคที่ละเอียดกว่าจะมีความต้านทานต่อการขัดถูค่อนข้างต่ำกว่า แต่จะทำให้กระดาษมีความโปร่งใสมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

II. เกรดอลูมินาและอลูมินาหลอมขาวที่ใช้กันทั่วไปสำหรับการใช้งานที่ทนต่อการสึกหรอ

III. การเลือกเกรดตามสถานการณ์เฉพาะ (นำไปใช้ได้โดยตรงกับการผลิตในโรงงาน)

(1) กระดาษเคลือบกันสึกแบบอิสระ (สำหรับปูพื้นเท่านั้น)

1. พื้นลามิเนตสำหรับใช้ในครัวเรือน (33 กรัม/ตร.ม., กระดาษเคลือบผิวอลูมินาทนการสึกหรอ 45 กรัม/ตร.ม.)

   ตัวเลือกแรก: 320#, D50: 45~53 μm

   ข้อดี: ทนทานต่อการขัดถูได้มากกว่า 600 รอบ ความโปร่งใสปานกลาง ลายไม้ชัดเจน ไม่มีฝ้าบนพื้นผิว คุ้มค่าคุ้มราคาเป็นอย่างยิ่ง

   สำหรับพื้นสีอ่อนหรือพื้นมันเงา: ควรเลือกใช้ F240 (360#, D50: 35~45 μm) เพื่อลดปัญหาการเกิดคราบขาวและฝ้าบนพื้นผิว

2. พื้นปูสำหรับพื้นที่ที่มีการสัญจรสูงในห้างสรรพสินค้า (กระดาษทนการสึกหรอชนิดน้ำหนักสูง 62 กรัม/ตร.ม. และ 76 กรัม/ตร.ม.)

   ตัวเลือกแรก: 240#, D50: 53~75 μm

   อนุภาคขนาดใหญ่ให้ความสามารถในการต้านทานการสึกหรอจากทรายและแรงเสียดทานสูงได้ดีเยี่ยม สามารถทนต่อการสึกหรอได้ถึง 9,000–18,000 รอบ

   สำหรับพื้นไม้ที่ทนทานต่อการสึกหรอเป็นพิเศษ: F150 (180#, D50: 75~90 μm) ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากอาจทำให้เกิดคราบขาวและบดบังลวดลายของเนื้อไม้ได้

(2) กระดาษเมลามีนกันน้ำมันทนการสึกหรอแบบบูรณาการ (ประตูตู้ เคาน์เตอร์ โต๊ะ)

1. ประตูตู้แบบมาตรฐานที่ทนทานต่อการสึกหรอ (ความทนทานต่อการสึกหรอ: 2000~4000 รอบ)

   เกรดที่แนะนำ: 800#, 1000#, 1200#, D50: 10~20 μm

   การกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอภายในเรซินเมลามีน ไม่บดบังลายไม้หรือทำให้เกิดการเปลี่ยนสีเป็นสีเทาบนพื้นผิวสีทึบ และมีความสมดุลระหว่างความทนทานต่อน้ำมันและความทนทานต่อรอยขีดข่วน

2. เคาน์เตอร์และท็อปโต๊ะทำงานสำหรับห้องปฏิบัติการคุณภาพสูง ผิวสัมผัสเนียนนุ่ม / ผิวมันเงา

   เกรดที่แนะนำ: 4000#, 6000#, 8000#, D50: 2~5 μm

   มีความโปร่งใสสูงสุด พื้นผิวเรียบเนียน ปราศจากอนุภาคที่ยื่นออกมา ไม่มีรอยบุ๋มหรือรูเล็กๆ หลังจากการอัดร้อน

IV. หลักการสำคัญ 5 ประการสำหรับการเลือกขนาดอนุภาค

1. ความต้องการความต้านทานการสึกหรอที่สูงขึ้นจำเป็นต้องใช้ขนาดอนุภาคที่หยาบกว่า

   อนุภาคขนาดใหญ่จะฝังตัวลึกในเมทริกซ์เรซิน ทำให้มีแรงเสียดทานและความต้านทานการสึกหรอสูงกว่า ในขณะที่อนุภาคขนาดเล็กมีความต้านทานการสึกหรอสูงสุดจำกัด เหมาะสำหรับงานที่มีการสึกหรอต่ำ

2. ลวดลายที่บางเบาหรือข้อกำหนดด้านความโปร่งใสที่สูงขึ้นจำเป็นต้องใช้ขนาดอนุภาคที่ละเอียดกว่า

   อะลูมินาหยาบทำให้เกิดการกระเจิงของแสงเนื่องจากความแตกต่างของดัชนีหักเห ส่งผลให้เกิดฝ้าจางๆ บนพื้นผิวไม้สีอ่อนหรือสีขาวได้ง่าย

3. โดยทั่วไปแล้ว ปริมาณอะลูมินาที่สูงขึ้นจะส่งผลให้ขนาดอนุภาคละเอียดขึ้น

   การเติมผงหยาบในปริมาณมากจะทำให้เกิดการตกตะกอน การจับตัวเป็นก้อน และการเกิดตุ่มเป็นเม็ดบนพื้นผิวของกระดาษได้ง่าย ในขณะที่ผงละเอียดจะมีเสถียรภาพในการแขวนลอยในเรซินได้ดีกว่า

4. ปรับขนาดอนุภาคให้เหมาะสมกับกระบวนการอัดฉีด

• กระบวนการพ่นผงแห้ง: เกรดหยาบปานกลาง (F180 / F220) เหมาะสมสำหรับการยึดเกาะของอนุภาคที่ดี
• การผสมผงละเอียดลงในเรซินสำหรับการเคลือบแบบขั้นตอนเดียว: จำเป็นต้องใช้ผงละเอียดมากเพื่อป้องกันการอุดตันของลูกกลิ้งเคลือบ การแยกชั้นของเรซิน และการตกตะกอน

5. ความสามารถในการปรับตัวให้เข้ากับกระบวนการอัดขึ้นรูปด้วยความร้อน

   อนุภาคที่หยาบเกินไปอาจทำให้ฟิล์มเรซินทะลุหรือทำให้กระดาษฐานเสียหายได้ภายใต้การอัดร้อนที่อุณหภูมิสูง อนุภาคละเอียดจะมีคุณสมบัติยืดหยุ่นได้ดีกว่าและให้ผลผลิตผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปสูงกว่าหลังการขึ้นรูป